Şöyle bir düşünüyorum da; sanırım on beş seneyi aşkın bir süredir ‘’video oyunu oynamak’’ en büyük tutkum. Bu on beş sene içinde zamanın efsane oyun makineleri Atari, C64 ve Amiga’dan tutun da, günümüzün son modası Xbox 360’a kadar girmediğim oyun platformu kalmadı gibi. Bu zamanı göz önüne alıp, geçmişe baktığımda ise ‘’Acaba hepsi gerçekten de birer oyun muydu?’’ diye sormadan edemiyorum kendi kendime. Sanırım öyleydi, ya da en azından ben, 98 senesinde Metal Gear Solid ile tanışana kadar öyle olduğunu sanıyordum…

Aslında köklerini çok daha eskilerde, her çocuğun hayali ‘’NES’’ zamanlarında salmış bir oyun(?) ‘’Metal Gear Solid’’. Şimdi MGS’nin önünü, arkasını ya da konusunu anlatacak değilim; çünkü Hideo KOJIMA, Metal Gear Solid ismini oyun dünyasına altın harflerle resmen kazımış! Benim bir ‘’oyuncu’’ olarak MGS için yoruma sunabileceğim tek şey ise şu; oyun mu oynuyorsunuz yoksa onu yaşıyor musunuz?

Evet, kesinlikle durum bu, çünkü Kojima’nın yarattığı atmosfer ve senaryo en iyi filmde bile rastlanması zor bir havayı solumasını sağlıyor oyuncunun. Aslında bunu: ‘’Baş rolünü sizin oynadığınız bir film.’’ olarak da düşünebilirsiniz.

En iyilerin yeniden hayat bulduğu platform...

Tabi bu müthiş filmi nerede oynadığınız ya da hangi sinema salonunda izlediğiniz önemli, PlayStation’da karşılaştığımız MGS belki zamanına göre gerçekten çok iyiydi ve şimdi bile onun önünde bir oyuncu olarak saygıyla eğiliyoruz, ama en iyilerin yeniden hayat bulduğu GameCube’te MGS efsanesini yeniden yaşamak bambaşka bir keyif.

Resident Evil’dan sonra Metal Gear Solid’i de yeni nesil bir konsolda görmek gerçekten heyecan verici. Açıkçası daha en baştan Twin Snakes’in çok başarılı bir Remake olduğunu söylemeliyim. Tabi bu başarının arkasında Eternal Darkness’tan hatırlayacağınız Silicon Knights’ın olduğunu belirtmemde fayda var.

Eğer MGS ile PlayStation’da tanışmışsanız, daha Twin Snakes’e başlar başlamaz içinizi bir heyecan sarıyor, bunun sebebi de tahmin edebileceğiniz gibi eski mekan ve karakterleri çok daha üstün bir grafik kalitesiyle görmenizden ileri geliyor. Bunun yanında Sons of Liberty ile hemen hemen aynı bir oynanış yelpazesi olduğunu görünce, insan ister istemez Twin Snakes’i yepyeni bir oyun olarak görüyor.

Açıkçası oyunun senaryosunda hiçbir değişiklik yok, bu yüzden eski oyunu oynayanlar için bu konuda fazla bir sürpriz yok; fakat MGS ile GameCube’te tanışacak olan oyuncular için Twin Snakes’ten daha iyi bir haber olamaz eminim. Tabi senaryoda hemen hiçbir değişikliğin olmamasına ve PlayStation’da MGS’yi defalarca bitirmiş biri olmama rağmen, tüm bunlar Twin Snakes’i büyük bir iştahla bitirmeme engel değildi ve nitekim ben de bir kez daha Snake’in GC’te ki bu yeni macerasına baştan sona tanık oldum. Zaten Hideo Kojima’nın senaryoyu yıllarca uğraşarak bu hale getirdiğini de düşünürsek, Silicon Knights’ın bu kadar kısa süre içerisinde oyunu elden geçirip GameCube için hazırladığı için yapabileceğimiz tek şey onları alkışlamaktır. Bu nedenle senaryoya dokunulmamasını zaten doğal karşılamak gerekir.

Sons of Liberty’nin gölgesi...

Doğruyu söylemek gerekirse MGS2’nin tüm oyun kontrollerini almış olan Twin Snakes’i oynarken ilk oyuna farklı açılardan da yaklaşmak mümkün oluyor. Bunun sebebi de başta first person kamera açısı ile manuel hedefleme yapabilmenizden ileri geliyor. Düşünsenize, size sanki oyunun içindeymişsiniz hissi veren bir oyunun artık daha fazla içindesiniz! Üstelik çok daha iyi bir kontrol sistemi ve müthiş görselleri de cabası.

Oyundaki grafik kaplama ve dokulardan tutun da, tek tek işlenmiş geçiş sahneleri ve karakter tasarımlarına kadar her şey hakikaten baştan yaratılmış; yalnız burada bir kez daha önemle belirtmek istiyorum bu iş piyasada bolca yapılanlar gibi basit bir port işi değil, Silicon Knights oyunu adeta yeniden hazırlamış ve bu olay gerçekten herkesin yapmaya cesaret edebileceği bir şey değil.

It’s the enemy, I need help!

Oyunun atmosferine kendinizi bir kaptırdınız mı başta da söylediğim gibi kendinizi gerçekten Snake’in yerinde hissediyorsunuz ve işte o zaman ses ve ses efektlerinin bir oyun için ne kadar önem taşıdığı ortaya çıkıyor. Oyun sırasında düşman askerlerinin aralarında yaptıkları konuşmalar ve özellikle de Rus askerlerin dejenere ettiği İngilizce ile söylenen replikler yüzünüzü hayretler içinde bir ifade ile donatıyor. Oyunun ara diyalog ve onlarca dakika sürebilen telsiz konuşmaları sırasında (Snake’i seslendiren David Hayter’a hayran olmamak elde değil!) başka hiçbir oyunda karşılaşamayacağınız derecede gerçeği ve o anki duyguları yansıtan konuşmalar gerçekten inanılmaz. Ve tabi MGS’nin o müthiş oyun müziği de yine tüylerinizi ürpertip, bir görevi başarmanın verdiği gurur misali, bir havayla kulaklarınıza aksettiriliyor.

Kontroller ise MGS2’nin esnekliğini alıp, GameCube’un ele müthiş oturan joypad’iyle birleşince oyuncuların ellerinde adeta yeniden hayat buluyor. Emin olun Snake’i yönlendirip, manuel nişan almak ve bu şekilde Rus askerlerle resmen dalga geçmek çok büyük keyif. Bu nedenle en yeni oyuncuların kontrollere alışması bile beş dakikadan fazla sürmeyecektir.

Dünya’da hala 10.000’in üzerinde nükleer savaş başlığı mevcut!

Açıkçası Metal Gear Solid: The Twin Snakes için daha ne söylemeliyim bilmiyorum; çünkü bundan sonrası için ancak oyunu oynamak lazım diyorum. Eğer oyunun eski versiyonunu oynamış olsanız bile Twin Snakes’i ne yapıp edin oynayın diyorum; çünkü gerçekten oyunun yenilenip baştan yaratılmış halini görmek çok büyük bir keyif verecektir eski oyunculara, yok eğer MGS ile yeni tanışıyorsanız; zaten şu ana kadar bildiğiniz ‘’Oyun’’ kavramı artık eskisi gibi olmayacaktır! Ve artık filmin sonuna gelirken Snake’in de dediği bir şeyi hatırlatmak istiyorum: Dünya’da hala 10.000’in üzerinde nükleer savaş başlığı mevcut ve olası bir nükleer savaşta yaşanabilecek kayıpların telafisi yok. Bu yüzden dünyada barış için elimizden gelen her şeyi yapalım, çünkü o bizim tek evimiz!
......................

Yazan: Hakan Güniçav

» İncelemeler Bölümüne Geri Dönmek İçin Tıklayın

Grafik: 9
Ses / Müzik: 9
Oynanabilirlik / Kontroller: 10
Genel: 10